Америкийн иргэн, зөв хооллолтын нэрт мэргэжилтэн агсан Пол Брэгг хүний бие махбодид давс гэгч эрдэс огт хэрэггүй төдийгүй хор хэмээн тодорхойлсон байдаг. Хүмүүсийн оюун ухааныг төөрөгдүүлсэн иймэрхүү тодорхойлолтуудын зарим нь ямар ч үндэслэлгүй, буруу болох нь өнөө үед батлагдсаар байна. Тэдгээрийн нэг нь давс. Давс хүний биемахбодид зайлшгүй шаардлагатай төдийгүй шингэний тэнцвэртэй байдлыг хангахад чухал үүрэг гүйцэтгэдэг байна. Өөрөөр хэлбэл салай, шээс, цус, нулимс, хөлс зэрэг хүний бие махбодийн бараг бүх шингэнд давс шаардагддаг бөгөөд давсгүйгээр эсүүд ажиллаж чаддаггүй гэнэ. Хэрвээ давс болон ус байхгүй бол эсүүд шаардлагатай тэжээлээ хүлээн авч чадахгүйгээс гадна усгүйгээр мөхөх аюулд ордог байна. Түүгээр зогсохгүй бие махбодь давсны архаг дутмагшилд орсноор үхэх аюулд хүрдэг аж. Гэхдээ давсийг хэтрүүлэн хэрэглэх нь ч мөн аюултай гэнэ. Хүний биеийн жингээс хамааран давсны хэрэглээ янз бүр. Нэг кг тутамд гурван грамм давс хэрэглэх нь зохистой. Тухайлбал, 80 кг жинтэй хүн нэг удаагийн хооллолтдоо 240 грамм орчим давс хэрэглэвэл аюултайд тооцогдоно. Насанд хүрсэн хүний биед 240 грамм орчим давс байнга агуулагдаж байдаг. Тэгэхээр насанд хүрсэн хүний нэг өдрийн давсны хэмжээ хүйтэн уур амьсгалтай оронд 3-5 гр бол халуун орны хүний хувьд 20 гр байх ёстой аж. Учир нь халуун ба хүйтэн уур амьсгалтай орны хүмүүсийн бөөрний үйл ажиллагаа өөр байдаг. Дэлхий дээр төрөл бүрийн давс бий. Тэдгээрээс хоол хүнсэнд хамгийн тохиромжтой нь хлорт натри / NaCl / бөгөөд эл амтыг бид шорвог, давсархаг гэдэг. Бусад давс гашуун, хүчиллэг гэх мэт төрөл бүрийн амттай байдаг чхүний хоолны хэрэгцээнд тус бүрдээ тодорхой ашиг тус агуулж байдаг ажээ. Тухайлбал, хүүхдийн сүүн тэжээлийн найрлагад хлорт магни, хлорт кали, хлорт натри гэсэн гурван төрлийн давс ордог байна. Боловсруулсан давс нь ходоодон дахь давсархаг хүчлийг бүрдүүлэгч гол эх үүсвэр агаад уг хүчил нь ходоодны шүүсний бүрэлдэхүүн хэсэг юм. Ходоодны хүчил багассан онош тогтоогдох үед эмч нар давсны хүчлийн сул уусмал бичдэг нь үүнтэй холбоотой. Хүнсэнд зориулан бэлтгэсэн давс нь үржил эсэргүүцэх чадвартай байдаг тул 10-15 хувийн давсны агууламж бүхий зүйл нянгийн үржлийг зогсоодог. Тиймдээ ч лаазалсан бүтээгдэхүүнд давсыг заавал ашигладаг байна. Эртний хүмүүс давсыг алттай адилтган үнэлдэг байжээ. Тухайлбал, Ромд цэргүүдийн гавъяаг үнэлэн давсаар шагнадаг байж. МЭӨ хоёр мянган жилийн тэртээд хятадууд анх тэнгисийн уснаас хүнсний давс гаргаж чадсан байдаг. Тэнгисийн ус хөлдөх үед мөс нь давсгүй болж харин доогуурх хөлдөөгүй ус нь давсархаг болдог байна. Тиймээс хөлдсөн мөсийг хайлуулан ундны усанд хэрэглэж харин давсархаг уснаас хүнсний давс бэлтгэдэг байжээ. Цэвэр хлорт натри нь чийг татдаггүй бодис агаад өөрөөр хэлбэл чийг нэвтрүүлдэггүй гэсэн үг. Хлорт магни, хлорт кальци зэрэг нь ч чийг татамшилгүй. Тиймдээ ч хүнсний давсанд эдгээрийн нэгдэл агуулагддаг бөгөөд эдгээрийн оролцоогүйгээр давс хатдаг. Боливийн Уюни хужирт тойром нь дэлхийн томоохон давсны нөөцөт газар хэмээн тооцогддог. Дэлхийн хүн амын нэг жилийн давсны хэрэглээ 22 сая тонн бол нэг хүн жилд дунджаар найман кг орчим давс хэрэглэдэг байна. Хүнсний давсны хэрэглээний гуравны нэгийг далай, тэнгисийн уснаас олборлодог ажээ.