Их зарга шүүсэн маягтай гарчиг тавьчихаад хэсэг зогтусан компьютерийнхээ гарыг тогшилгүй суухдаа “Нээрээ л Түвшээг маань Бээжингээс алт авахад бараг л аз дайрчихлаа гэх маягтай хүн олон байсан шиг өнөө жилийн Лондоны олимпод явахад ч медаль авчрах тамирчны тоонд бас оруулах хүнгүй л байсан даа…” хэмээн бодож хэрэндээ дотроо шархиран, нутгийн найзаа харамлаж бас хайрлалаа. Түүнийг хайрлах шалтгаан даанч олон байна. Уг нь би түүнийг тэргэнцэрт суух хэмжээнд хөл нь бэртжээ гэж бодоогүй. “Чингис хаан” нисэх буудалд газардахад нь ч мөн л над шиг олон хүн тэргэнцэртэйгээр төсөөлөөгүй нь тодорхой байв. Тийм өвдөлт, шархыг тэсч, даван оросын учраатайгаа золгохоор нүүрний хувиралгүй алхаж очоод барилдсан даг.  Мөнгөн медалиа ахиулж чадалгүй барилдааны талбайгаас бууж ирэхэд нь бүчсэн Монголын телевизүүдийн дүрс бичлэгийн дурангийн өмнө үг дуугарч чадахгүй, эг маггүй уйлахдаа тэр өөрийгөө дэлхийн хэмжээний тамирчин болохыг баталсан ч эх орныхоо нэрийг илүү өндөрт дуурсгах үнэ цэнийн төлөө шунаж гашуудсаныг бид бүгд харсан. Энэ цагийн залуу хүн бүрт байвал зохих эр, бярыг Түвшээ маань гайхууллаа. Үнэхээр аз, золд найдаагүй, түүгээр оноо авдаггүй тамирчин болохоо батлав. Хэрвээ тэр Бээжингийн олимпоос сохор азаар алт авсан юм бол сая Лондонд нулимсаа урсгаж, цусаа дуслуулан барилдахгүй байсан.
   Аз бол сохор. Гэхдээ азыг атгаж, бусдыг жаргалаар дүүрэн байлгахын тулд илүү их ажиллах, илүү их хөдөлмөрлөх, илүү үнэнчээр амьдрах тусам тэр завшаан улам ойрхон давтамжтай олддог юм шиг надад санагддаг болсон. Бусдыг аз жаргалтай байлгах шаардлагатай ч биш л дээ. Чухамдаа чи хэн байна тэр хэмжээгээр аз жаргалтай байлгах хүмүүсийнхээ хүрээ хязгаарыг зах, бүслүүргүй нэмэх юм. Харин Түвшээ аваргаас аз жаргал хүртсэн хүмүүсийн хүрээ хязгааргүй байлаа.  Тэр үнэхээр “том” юм. Үнэхээр аварга юм. Хэн нэгнийхээ амжилтаар аз жаргалтай байх хүмүүсийн хүрээ мэдээж, хайрт дотно эхнэр хүүхэд, аав ээж гэр бүл, ахан дүү, хамт олон гээд улам тэлсээр улс орон, гариг дэлхийн хэмжээнд хүрнэ. Лав Монгол гэх энэ ард түмний зүрхийг булгилуулж, баярлуулж жаргаасан нь Н.Түвшинбаяр байлаа. Тэр азаар биш ажиллаж, хөлс дуслуулж байж амтлах баяр жаргал, амжилтыг мэдэрсэн болохоороо алтан медалийн босго давалгүй бууж ирээд эхэр татан уйлсан.  Аварга аваргаараа л төрдөг гэж аль эрт хэлэгдсэн үг хэдий ч Бээжингийн олимпийн алтан медаль аз дайраагүй жинхэнэ аваргыг тунхагласан амжилт байсан хийгээд аварга болж төрснөө Лондоны олимпоор Н.Түвшинбаяр баталсаныг л дахин дахин хэлмээр байна.
  Ямар нэгэн байдлаар гэгээрсэн хүнийг одоо цагийн хэллэгээр “star” буюу од болдог гэж би хувьдаа боддог. Н.Түвшинбаярын гэгээрэл бол тэвчээр хатуужлын бэлгэ тэмдэг болсон жүдогоор Монгол Улсын нэрийг дэлхийн дэвжээнд дуурсгах явдал байв. Тэр “төрмөл” аварга учраас Бээжингийн олимпийн алтынхаа маргааш л Лондоны амжилтдаа шунаж эхэлсэн. Америкт эмчлүүлэхээр очоод, оношлогооны хариу муухан гарсан хөл рүүгээ хараад “Миний хөл эдгэхгүй юм биш биз дээ. Би энэ хөлийг эдгээж Лондоны олимпоос медаль авах ёстой хүн шүү дээ…” хэмээн эхэр татан уйлж байсан тэр өдөр л өнөөдрийн мөнгөн медаль “төрсөн”. Түвшээ яг л “Би Лондоны олимпод оролцох ёстой…” гэсэн ганцхан зорилгодоо эзэн байхын тулд хөлөө “эдгээж”, хоёр жилийн өмнөөс эхлэн завсар чөлөөгүй хичээллэсэн. Амаар ямар хий гарна тархи түүнийг гүйцэтгэнэ гэдэг. Аварга Н.Түвшинбаяр Лондоны олимпоос медаль авахыг өөртөө аль эрт “тушаасан” байлаа.
   Миний Булган хангайд сайхан зуншлага болж байна. Булган аймгийн урд захын сумдын нэг болох Гурванбулагаас олимпийн аварга Н.Түвшинбаярын Сайхан сум уруу хойш чиглэн өртөө хүрэхгүй газар давхин ахан дүүгийнхээрээ саяхан бууж мордоод ирлээ. Хур бороо нь өвс ногоо ундаалаад үлгэрийн орон шиг л оюу номин өнгөөр намиатан байна, Булган. Угаас өнөө жил Монгол эх орны хатаж ширгэсэн, хаагдаж боогдсон 800 шахам гол, горхины ус ундарга нь оргилсон зун болж байгаа. Өвөл төр засагтаа үнэлэгдсэн ахан дүүс маань “Сайн малчин”, “Сайн тариаланч”-ын алдраа угаагаад хөлгүй найр, хүндлэл ёс заншлаа дэвсэн аварга хүүгээ хүлээж байна. Чихэнд хоногшиж, аманд цээжлэгдсэнээрээ анхдагчдын өлгий Булган Хангайнхан анхдагчдын түүхийг бүтээсээр... Өнөө жил тэд олимпийн хошой медальтан төрүүлсэн амжилтаар анхдагчдын түүхээ үргэлжлүүлэн бичиж байна. Хөл, толгойгоо олохоо байсан хэрүүл маргаантай улстөржилтөд нуруугаа авахуулсан монголчуудын ямар ч золгүйг давж болдогт итгэж найдах сэргэн мандалтын бэлгэ тэмдэг Н.Түвшинбаяраар тэр л анхдагчдын түүх үргэлжилж байна. Түвшээ үеийнхээ залуусыг, маргаашийн Монголын эздийг чадах бүхнээрээ эх орондоо эзэн байх, ард түмнээ гийгүүлэхэд хөтлөх амьд биелэл болж байна. Тийм л аварга Н.Түвшинбаяртаа чин сэтгэлээсээ баярлалаа.